Mayıs ayının o kendine has kokusuyla gelen Anneler Günü’nü geride bıraktık. Sosyal medya paylaşımlarından billboardlara, muhtarlardan siyasi parti temsilcilerine kadar herkes bir yarış halindeydi. Kutlayan, hatırlayan, bir çiçekle gönül alan herkese bin selam olsun. Annelik, bu dünyadaki en karşılıksız, en saf makamdır; her türlü övgüyü de sonuna kadar hak eder.
Ancak bu hengamenin içinde, her yıl sessiz sedasız ama derin bir asaletle yürütülen bir süreç var ki, insanı duygulandırmamak elde değil. Herkes unutsa da bir yer var ki asla unutmuyor: Devlet.
Bir Fotoğraf Karesi ve Bin Anlam
Geçtiğimiz günlerde Kaymakamlık sitesindeki o fotoğraflara rastlayınca durup uzun uzun baktım. Kaymakam Erol Rüstemoğlu ve beraberindekiler şehit annelerimizi ziyaret ediyorlar. Elinde bir buket çiçek, karşısında ise vakarla gülümseyen bir şehit annesi...
O annenin yüzündeki tebessüm aslında bize çok şey anlatıyordu. O bakışta, "Evladım bu vatan uğruna kendini feda etti, şehit oldu ama devlet bizi asla unutmadı" diyen o gururlu ve huzurlu hali gördüm. İnsanın boğazı düğümleniyor. Hem duygulanıyorsunuz hem de sırtınızı yasladığınız o koca çınarın, devletin büyüklüğüyle bir kez daha gurur duyuyorsunuz.
Siyasi Rüzgarlar Değişir, Devletin Hafızası Değişmez
Dikkat ediyorum; siyasi rüzgarlar değişir, gündemler başkalaşır ama devletin o kadim hafızası, kendi uğrunda evladını toprağa vermiş anaları asla yalnız bırakmıyor. Evet, her anne özeldir, her anne değerlidir. Ama şehit annesi dediğimizde durup bir nefes almak lazım. Onlar bizim sadece "özelimiz" değil, bu vatanın vicdanıdırlar.
İşte tam bu noktada, Gölbaşımızın özelinde bir parantez açmak boynumuzun borcu. Kaymakamlık, devletin o şefkatli elini, sıcak yüzünü her Anneler Günü’nde olduğu gibi bu yıl da en çok ihtiyacı olan kapılara taşıdı.
Bir Görevden Fazlası: Erol Rüstemoğlu ve Ekibi
Bu bir protokol ziyareti değil, bu bir "görev savma" hiç değil. Kaymakam Erol Rüstemoğlu ve ekibinin sergilediği bu duruş, aslında bir devlet geleneğinin en samimi tezahürüdür. Şehit annelerini ziyaret etmek, onların ellerini öpmek, "Yalnız değilsiniz, evladınızın emaneti bizim başımızın tacıdır" demek... İşte gerçek vefa budur.
Rüstemoğlu ve ekibi, bu hassas dengeyi o kadar güzel kuruyorlar ki; hem devletin ciddiyetini hem de bir evladın samimiyetini aynı karede görebiliyorsunuz. Onlar için bu sadece bir takvim günü değil, bir namus borcu. Hiç yalnız bırakmıyorlar, hiç boşluk bırakmıyorlar.
Unutmayanlara Bin Selam
Gözümüzden kaçan, sessizce o yüreği yaralı anaların kapısını çalan, bir hayır duasını alan kim varsa; kurumlar, dernekler ya da ferdi olarak bu hassasiyeti gösterenler... Hepinize kalbi bir teşekkür borçluyuz.
Ama o özel teşekkürü, devletin ağırlığını nezaketle ve bir evlat sıcaklığıyla birleştiren Kaymakam Erol Rüstemoğlu ve çalışma arkadaşları fazlasıyla hak ediyor.
Zira vefa, sadece hatırlamak değil; asla unutmamaktır.
Teşekkürler Sayın Kaymakamım, teşekkürler devletin şefkatli elleri.